|
|
  |
Thema: Communicatie
Wat is communicatie?
|
 |
|
Met communicatie wordt in het algemeen bedoeld: uitwisseling van informatie. Dat kan via de taal (verbaal) of op andere manieren (non-verbaal, bijvoorbeeld seinen met vlaggen). Voorwaarde is dat er contact tussen twee of meer personen is: een zender en een of meer ontvangers. De zender stuurt via een kanaal (gesproken woord, brief, telefoonlijn) een boodschap in een bepaalde code (bijvoorbeeld het Nederlands) naar de ontvanger. Hoe communicatie verloopt, kan in een schema worden weergegegen: het communicatiemodel.
|
 |
 |
| |
 |
Verbale en non-verbale communicatie
|
 |
|
Verbale communicatie is communicatie via de taal. Dat kan direct zijn, via het gesproken woord of de telefoon, of indirect, via een brief of e-mail. Ook gebarentaal is een vorm van verbale communicatie, omdat de gebaren codes van de taal zijn. Non-verbale communicatie is alle communicatie waarbij geen gebruik wordt gemaakt van de taal. Dit kwam vroeger veel voor, bijvoorbeeld seinen met licht, vlaggen of rooksignalen. Ook lichaamstaal is een vorm van non-verbale communicatie.
|
| |
 |
Communicatiemiddelen
|
 |
|
Om communicatie tot stand te brengen, is een kanaal of communicatiemiddel nodig. In de loop van de tijd zijn de communicatiemiddelen steeds verder geperfectioneerd. Vroeger reed een nieuwslezer (heraut) op zijn paard langs alle plaatsen om het nieuws door te geven, tegenwoordig gebeurt dat via radio of tv. Brieven werden vroeger slechts door enkele mensen geschreven, tegenwoordig maakt bijna iedereen gebruik van e-mail. Met name de ontwikkeling van de techniek heeft geleid tot steeds verfijnderde vormen van communicatie. Een niet meer weg te denken vorm van communicatie in onze tijd is de massacommunicatie, het doorgeven van informatie waarbij de ontvanger uit steeds grotere groepen mensen bestaat.
|
| |
 |
Massacommunicatie
|
 |
|
Het woord 'massacommunicatie' bestaat nog niet zo lang. Pas in de tweede helft van de twintigste eeuw kwam het in gebruik. Tot dan toe werd gesproken over 'openbare communicatie'. Dit wil niet zeggen dat massacommunicatie niet al langer bestond. Herauten die in de middeleeuwen een bericht van de vorst doorgaven of predikers die openbare redevoeringen gaven bijvoorbeeld, maakten in feite al gebruik van massacommunicatie. Het verschil met de huidige massacommunicatie is dat er slechts sprake was van communicatie op gehoorsafstand. Door radio, tv, computer, film en video is deze barrière verdwenen. Tegenwoordig zijn haast alle beperkingen van ruimte en tijd overwonnen. Massacommunicatie onderscheidt zich van een bewust gekozen communicatie tussen personen door het publieke karakter. Het is bedoeld om zo veel mogelijk mensen te bereiken, waarbij in principe niemand wordt uitgesloten. De boodschap kan echter wel gericht zijn op een speciale doelgroep, zoals bij de reclame. Massacommunicatie kan verschillende doelen hebben: commercieel (reclame), informatief (Discovery Channel), educatief (Teleac), opinievormend (politieke partij) of ontspannend (soap). Als iets via massacomunicatie wordt aangeprezen, spreken we van propaganda.
|
| |
 |
 |
Auteur: Ben Verschuren © Uitgeverij Zwijsen B.V.
|
|  |
|
|
|
 |
 | |
|