|
|
  |
Thema: Moederdag
Wat vieren we op moederdag?
|
 |
|
Moederdag wordt elk jaar gevierd op de tweede zondag in mei. Op die dag worden moeders door hun kinderen en partner in het zonnetje gezet. Ze krijgen (vaak zelfgemaakte) geschenken, worden verwend met een ontbijt op bed of krijgen een mooie bos bloemen. Veel moeders worden ook geëerd met een moederdaggedicht of -lied. De dag is bedoeld om stil te staan bij de bijzondere betekenis die moeders hebben voor hun gezin. Er wordt binnen het gezin aandacht besteed aan de speciale dingen die de moeder doet. Dat kunnen taken voor haar kinderen en/of partner zijn, maar ook activiteiten die ze in haar baan of als vrijwilligster verricht.
|
| |
 |
Geschiedenis van moederdag
|
 |
Moederdag zoals we dat tegenwoordig kennen, werd voor het eerst in de Verenigde Staten gevierd in het begin van de twintigste eeuw. In de staat West-Virginia leefde Anna Jarvis. Zij heeft moederdag als het ware 'uitgevonden'. Ze was een van de elf kinderen van Anna Reeves Jarvis. Haar moeder had een zwaar leven, omdat zeven van haar elf kinderen op jonge leeftijd stierven. Anna bewonderde haar moeder om de manier waarop ze dit verdriet te boven kwam, namelijk door anderen te helpen. Toen haar moeder in 1906 op de tweede zondag in mei stierf, wilde Anna iets doen om alle moeders te eren. Via de plaatselijke kerk organiseerde ze de eerste moederdag op de tweede zondag in mei in 1907. Op die dag deelde Anna vijfhonderd anjers uit aan alle moeders die in de kerk aanwezig waren. Anna wilde dat moederdag overal gevierd zou worden. Om dat te bereiken, schreef ze vele brieven en sprak ze met allerlei mensen uit de politiek, het zakenleven en de kerk. Zo werd het gebied waar moederdag werd gevierd steeds groter. Uiteindelijk ging ze met haar idee naar de president van de Verenigde Staten, Woodrow Wilson. Hij riep moederdag uit tot nationale feestdag en sinds 1914 wordt deze dag in de Verenigde Staten gevierd op de tweede zondag in mei. Veel landen hebben het voorbeeld van de Verenigde Staten gevolgd: Denemarken, Italië, Turkije, Australië, België en Nederland, waar sinds 1930 moederdag wordt gevierd op de tweede zondag in mei. Er zijn ook landen waar wel moederdag wordt gevierd, maar op een andere datum. In veel katholieke landen wordt moederdag gevierd op 15 augustus, de dag van Maria-Tenhemelopneming. In Frankrijk wordt moederdag gevierd op de laatste zondag in maart.
|
| |
 |
Het beeld van de moeder
|
 |
Moeders worden al sinds de Oudheid geëerd. De moederfiguur heeft in vele culturen een bijzondere betekenis. Ze staat voor bescherming, veiligheid en geborgenheid. Zo waren er in de Oudheid veel verschillende moedergodinnen. De oude Grieken kenden verschillende 'moederdagen'. Zij eerden verschillende aspecten van het moederschap, die door verschillende godinnen werden voorgesteld. Zo was er Rhea, de moeder van de goden; Demeter, de zorgende moeder; Hera de huisvrouw; Afrodite de geliefde en Artemis de moedermaagd. Binnen het christendom symboliseert Maria de moedermaagd. De moeder van Jezus is in de kunst veel uitgebeeld. Afbeeldingen waarop de heilige Maria te zien is als moeder der smarten, met haar dode zoon in haar armen, worden piëta's genoemd. Het woord piëta (Italiaans) betekent 'mededogen'. Ook de aarde wordt vaak als moeder gezien. Het leven ontstaat in de moederschoot. Volgens sommige religies keert de mens hier na zijn dood weer terug om van daaruit opnieuw geboren te worden. Ook vrouwen zonder kinderen worden soms moeder genoemd. Zo stichtte de non Teresa de orde Missionarissen van Naastenliefde. Zij was als een moeder voor de zieken en armen, waaronder veel zwerfkinderen, van Calcutta. Om die reden werd ze moeder Teresa genoemd. In 1979 kreeg ze de Nobelprijs voor de vrede.
|
| |
 |
Dwaze Moeders
|
 |
In de jaren zeventig van de twintigste eeuw greep een militaire junta de macht in Argentinië. Hoge militairen claimden dat ze het land wilden beschermen tegen het communisme. Er kwam een dictatuur tot stand onder leiding van generaal Videla. Alle mensen die tegen dit bewind waren, werden vervolgd. Veel mensen, vaak jongeren, verdwenen en zijn tot op de dag van vandaag vermist. De moeders van een aantal van deze vermisten begonnen vanaf 1977 aandacht voor de verdwijningen te vragen. Zij demonstreerden elke dag op de Plaza de Mayo in Buenos Aires. Ook nu nog demonstreren de zogenoemde Dwaze Moeders (en inmiddels ook grootmoeders) om aandacht en opheldering te vragen over het lot van hun ontvoerde familieleden. Daarnaast strijden ze voor het respecteren van de mensenrechten in Argentinië en het opheffen van de onschendbaarheid van de militairen van de dictatuur. De laatste jaren heeft een nieuwe groep zich bij de Dwaze Moeders gevoegd: de kinderen van vermisten. Kinderen van ontvoerde vrouwen die tijdens het bewind van Videla werden geboren, werden bij hun moeder weggehaald en door anderen opgevoed. Ook deze kinderen eisen nu opheldering over hun ouders. Inmiddels zijn er ook moeders in andere landen die demonstreren om opheldering over de verdwijning van vermiste familieleden, zoals de Dwaze Moeders in Turkije.
|
| |
 |
 |
Auteur: Simone van Bentum-Gerich © Uitgeverij Zwijsen Educatief B.V. en KRO
|
|  |
|
|
|
 |
 | |
|